«Η αφήγηση ξεκινάει από µένα, που εδώ και κάνα χρόνο βαδίζω στο οροπέδιο των εβδοµήντα, προχωρώντας ψηλαφιστά και πειραµατιζόµενος µε ερεθίσµατα». Ο συγγραφέας Έρι Ντε Λούκα συνοµιλεί µε την Ινές ντε λα Φρεσάνζ για τον χρόνο, τη µνήµη και την ευθύνη απέναντι στις επόµενες γενιές. Μια απρόσµενη συζήτηση, µακριά από κάθε απαισιόδοξη θεώρηση της γήρανσης· µια αναζήτηση εκείνου που εξακολουθεί να γεννιέται όσο η ζωή προχωρά. Με τον λιτό και ποιητικό λόγο που χαρακτηρίζει το έργο του, ο Ντε Λούκα προτείνει έναν τρόπο να σκεφτούµε τον χρόνο όχι ως φθορά, αλλά ως πεδίο πειραµατισµού της ύπαρξης. «Σ’ αυτή την ηλικία, από την κορφή του δάσους βλέπω µακριά, ξέφτια ενός µέλλοντος, όχι του δικού µου, ενός µέλλοντος που δεν µε περιλαµβάνει».
Ο Έρρι Ντε Λούκα, µε τη λιτή και ζωντανή γλώσσα του, ανασκαλεύει τις λεπτοµέρειες µιας σχέσης που αλλάζει δύο ζωές.
Όσο είχε φως στα µάτια του, ο πατέρας µου έβγαζε φωτογραφίες. Ένα ολόκληρο ράφι γέµισε από δικές µας εικόνες, παρµένες τόσο στις ξεχωριστές περιστάσεις όσο και στις καθηµερινές. Τις συγκέντρωνε δέκα χρόνια, όχι παραπάνω· τα χρόνια της πρώτης ευηµερίας και της απώλειας της όρασής του. Έτσι υπάρχουν τεκµήρια µε κάθε λεπτοµέρεια για µόνο µία ηλικία µου, [...]
«Αδύνατο είναι ο ορισμός ενός γεγονότος μία στιγμή προτού συμβεί»
Ο συγγραφέας Εrri De Luca αναδιηγείται τις εξομολογήσεις τριών παιδικών του φίλων.
Ένας μονόλογος που εξελίσσεται σε διάλογο ανάμεσα σε έναν άντρα και τον αγέννητο γιο του.Το πιο βαθύ και εξομολογητικό βιβλίο του Erri De Luca.
Ένα κορίτσι που σώθηκε από δελφίνια στη θάλασσα μεγαλώνει ορφανό σ’ ένα ελληνικό νησί. Τη λένε Ειρήνη, την ημέρα ζει στη στεριά, τη νύχτα σμίγει στη θάλασσα με την αληθινή της οικογένεια. Στα δεκατέσσερά της, έγκυος, εμπιστεύεται την ιστορία της σ’ έναν περαστικό ξένο.
Τη «Φύση Γυμνή» την αφουγκράστηκα. Είναι μια θεολογική αφήγηση: αν ο κόσμος και τα ζώντα πλάσματα είναι δημιουργήματα μιας θεότητας, τότε αναγκαστικά κάθε αφήγηση είναι το ίδιο.
Ένα αγόρι ψάχνει να βρει μια απάντηση που βασανίζει μικρούς και μεγάλους καθώς αφορά το βαρύ παρελθόν του δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Μπορεί οι μεγάλοι να μην μιλάνε πια για το παρελθόν, αλλά το αγόρι το νιώθει πάνω του νωπό και διψάει για μια απάντηση.
Το μέστωμα του αγοριού που γίνεται άντρας, βιώνοντας πολέμους, επαναστάσεις, φιλίες, αγάπες, μεγάλες απώλειες και μικρές νίκες.
Τι είναι αυτό που καθορίζει τον νικητή σε μια σκληρή μονομαχία αν όχι το βάρος μιας πεταλούδας; Έτσι συμβαίνει και σε αυτή τη νουβέλα όπου μονομάχοι είναι ένας κυνηγός και ένα αγριόγιδο. Μια νουβέλα βαθιά συμβολική, με φόντο τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση και τον θάνατο.