«Η αφήγηση ξεκινάει από µένα, που εδώ και κάνα χρόνο βαδίζω στο οροπέδιο των εβδοµήντα, προχωρώντας ψηλαφιστά και πειραµατιζόµενος µε ερεθίσµατα». Ο συγγραφέας Έρι Ντε Λούκα συνοµιλεί µε την Ινές ντε λα Φρεσάνζ για τον χρόνο, τη µνήµη και την ευθύνη απέναντι στις επόµενες γενιές. Μια απρόσµενη συζήτηση, µακριά από κάθε απαισιόδοξη θεώρηση της γήρανσης· µια αναζήτηση εκείνου που εξακολουθεί να γεννιέται όσο η ζωή προχωρά. Με τον λιτό και ποιητικό λόγο που χαρακτηρίζει το έργο του, ο Ντε Λούκα προτείνει έναν τρόπο να σκεφτούµε τον χρόνο όχι ως φθορά, αλλά ως πεδίο πειραµατισµού της ύπαρξης. «Σ’ αυτή την ηλικία, από την κορφή του δάσους βλέπω µακριά, ξέφτια ενός µέλλοντος, όχι του δικού µου, ενός µέλλοντος που δεν µε περιλαµβάνει».
Η ιστορία των φτωχοδιάβολων χάνεται στο βαθύ παρελθόν...
Ο Έρρι Ντε Λούκα, µε τη λιτή και ζωντανή γλώσσα του, ανασκαλεύει τις λεπτοµέρειες µιας σχέσης που αλλάζει δύο ζωές.
Όσο είχε φως στα µάτια του, ο πατέρας µου έβγαζε φωτογραφίες. Ένα ολόκληρο ράφι γέµισε από δικές µας εικόνες, παρµένες τόσο στις ξεχωριστές περιστάσεις όσο και στις καθηµερινές. Τις συγκέντρωνε δέκα χρόνια, όχι παραπάνω· τα χρόνια της πρώτης ευηµερίας και της απώλειας της όρασής του. Έτσι υπάρχουν τεκµήρια µε κάθε λεπτοµέρεια για µόνο µία ηλικία µου, [...]
Η Μαρί, ένα νόθο κοριτσάκι, µιλάει για τη µητέρα της τη Ζενί, ή Τρελοζενί, όπως τη λένε όλοι, που ξενοδουλεύει στις φάρµες και στα χωράφια, θωρακισµένη µέσα σε µια τροµακτική σιωπή. Καθώς η παιδική φωνή της Μαρί αφηγείται τη σκληρότητα της ζωής στην ύπαιθρο, δίνοντας συγχρόνως θαυµάσιες περιγραφές γεµάτες µυρωδιές και χρώµατα, αποκαλύπτονται και οι [...]
Τέσσερα διηγήµατα που αποτελούν µία από τις κορυφαίες συγγραφικές στιγµές του Τόµας Μπέρνχαρντ. Στο πρώτο, διακαής πόθος του ετοιµοθάνατου Γκαίτε είναι να συναντήσει τον φιλόσοφο Λούντβιχ Βιτγκενστάιν και, µέσω αυτού του αναχρονισµού, µια ιλαροτραγική αφήγηση αποτυπώνει το παράλογο του θανάτου. Στο δεύτερο, ο ήρωας, εγκλωβισµένος σε ένα ασφυκτικό γονεϊκό περιβάλλον, βρίσκει καταφύγιο σε κάποιο σκοτεινό, [...]
«Η τρέλα δεν είναι για να κοροϊδεύει κανείς», µουρµουρίζω µε το βλέµµα καρφωµένο στον πολυέλαιο πάνω από το κεφάλι µου. Ξεκουµπώνω το πουκάµισό µου. Σε σκέφτοµαι. Το βγάζω και το πετάω στο πάτωµα. «Η τρέλα δεν είναι για να κοροϊδεύει κανείς». Σε σκέφτοµαι συνέχεια.
Παράλληλες ιστορίες ανθρώπων, σαν τις γραμμές του τρένου, που ωστόσο ένας τεχνίτης των λέξεων όπως ο Nicola Lecca τις κάνει να διαπλέκονται μεταξύ τους.
«Αδύνατο είναι ο ορισμός ενός γεγονότος μία στιγμή προτού συμβεί»
Τα μολυβένια χρόνια της δεκαετίας του ’70 στον ιταλικό βορρά, οι ελπίδες αλλά και οι αυταπάτες μιας ολόκληρης εποχής ξετυλίγονται στις σελίδες αυτού του μυθιστορήματος
Ο συγγραφέας Εrri De Luca αναδιηγείται τις εξομολογήσεις τριών παιδικών του φίλων.
Ένας μονόλογος που εξελίσσεται σε διάλογο ανάμεσα σε έναν άντρα και τον αγέννητο γιο του.Το πιο βαθύ και εξομολογητικό βιβλίο του Erri De Luca.