Το «Μισώ» γίνεται, έτσι, ο προποµπός του «Σ’ αγαπώ»
Το έργο αυτό δεν αποτελεί µόνο µια προειδοποίηση απέναντι στους κινδύνους, αλλά και έναν οδηγό για την καλλιέργεια θεραπευτικής ηθικής, καθώς προσφέρει πολύτιµα εργαλεία για την κατανόηση και διατήρηση των αναγκαίων ορίων στην ψυχοθεραπεία.
Πριν απ’ το «Αγάπα τον πλησίον σου» υπήρξε ο φόνος του αδελφού.
… όταν κάνω έρωτα εγώ, κάνω τη δική µου απόλαυση, ή του Άλλου; Σε αυτό το «κάνω» υπερισχύει το δίνω ή το έχω, το κατέχω ή το κατέχοµαι, το σώµα µου ή το σώµα του άλλου;
Ο αιτών άσυλο θεωρείται ντε φάκτο θύμα του πολέμου που μαίνεται στην πατρίδα του, κάτι που σχεδόν τον εμποδίζει να ψάξει να βρει τη δική του αιτιότητα. Αυτή η τάση να αντιμετωπίζονται ομοιόμορφα όλοι οι πρόσφυγες δεν τους επιτρέπει να υποκειμενικοποιηθούν. Αλλά ο ρόλος του κλινικού δεν είναι να ακούσει τη μοναδικότητα μέσα στην υποκειμενικότητα;
Είµαι ευγνώµων στους αναρίθµητους νεκρούς µου γι’ αυτό που πήρα· το κουβαλάω µαζί µου, όχι σαν πολύτιµο λείψανο, αλλά σαν κάτι που περιµένει ακόµα την πραγµατοποίησή του, σαν ανοιξιάτικο αεράκι που φυσάει από τον νοτιά.
Πιστεύω πως ένας άνθρωπος µπορεί πάντα να κάνει κάτι µ’ εκείνο που τον έχουν κάνει. Αυτόν τον ορισµό της ελευθερίας θα έδινα σήµερα:
Στην οικογένειά µου, εγώ και τα αδέλφια µου καταλάβαµε από πολύ νωρίς σε ποια θέµατα δεν έπρεπε να αναφερόµαστε. ∆εν ρωτούσαµε ποτέ για τον θάνατο. Προσπαθούσαµε να µη θίγουµε το θέµα του σεξ, να µην είµαστε υπερβολικά λυπηµένοι, υπερβολικά θυµωµένοι ή απογοητευµένοι, και οπωσδήποτε δεν έπρεπε να ακουγόµαστε πολύ. Ποια είναι η θέση [...]
Tην εποχή της κατάρρευσης του ιδεώδους του πατέρα σε τι συνίσταται, ακόμα, η πατρική λειτουργία;
Η θεωρία µου για τις αιτίες της σεξουαλικής διέγερσης βασίζεται στην κλινική µου πείρα ως ψυχοθεραπευτή και ψυχαναλυτή. Στους θεραπευόµενους µπορεί να δείξει ένα νέο ψυχικό τοπίο προς εξερεύνηση. Στους θεραπευτές µπορεί να δείξει έναν νέο τρόπο να ακούνε και να κατανοούν τον ασθενή όταν τους µιλάει για σεξ. Εποµένως, αυτό το βιβλίο δεν απευθύνεται µόνο στους επαγγελµατίες της ψυχικής υγείας, αλλά σε όλες και όλους εσάς που έχετε την περιέργεια να εξερευνήσετε τη σεξουαλικότητα, τη δική σας ή των άλλων, ή που νιώθετε ανοµολόγητη ντροπή για όσα σας ερεθίζουν ερωτικά.
«Το να μιλήσουμε για τα βιβλία που αγαπήσαμε σημαίνει να μιλήσουμε για τη ζωή μας.
Γιατί μια ζωή είναι τα βιβλία της.»
Δεν είναι η νύχτα του θεού αλλά η νύχτα του ανθρώπου.
